Musnad Ahmad 3355

Terjemahan

Terjemahan mesin, belum ditinjau

Ketika Rasulullah ﷺ sakit parah yang menjadi sakit beliau wafat, beliau berada di rumah 'Aisyah. Beliau bersabda: “Panggilkan 'Ali untukku.” 'Aisyah berkata: “Apakah kami panggilkan Abu Bakar untukmu?” Beliau bersabda: “Panggillah dia.” Hafshah berkata: “Wahai Rasulullah, apakah kami panggilkan 'Umar untukmu?” Beliau bersabda: “Panggillah dia.” Ummul Fadhl berkata: “Wahai Rasulullah, apakah kami panggilkan Al-'Abbas untukmu?” Beliau bersabda: “Panggillah dia.” Ketika mereka telah berkumpul, Rasulullah ﷺ mengangkat kepalanya, tetapi beliau tidak melihat 'Ali, lalu beliau diam. 'Umar berkata: “Bangunlah dan tinggalkan Rasulullah ﷺ.” Kemudian Bilal datang memberitahukan beliau tentang waktu shalat, lalu beliau bersabda: “Perintahkan Abu Bakar untuk mengimami shalat orang-orang.” 'Aisyah berkata: “Sesungguhnya Abu Bakar adalah orang yang lembut hatinya dan mudah menangis. Apabila ia tidak melihatmu, ia akan menangis sehingga orang-orang juga menangis. Jika engkau memerintahkan 'Umar untuk mengimami shalat orang-orang, (itu lebih baik).” Maka Abu Bakar keluar dan mengimami shalat orang-orang. Kemudian Rasulullah ﷺ merasa sedikit lebih ringan, lalu beliau keluar dengan dipapah oleh dua orang laki-laki, sementara kedua kakinya terseret di atas tanah. Ketika orang-orang melihat beliau, mereka bertasbih untuk mengingatkan Abu Bakar. Abu Bakar hendak mundur, tetapi beliau memberi isyarat kepadanya: “Tetaplah di tempatmu.” Lalu Rasulullah ﷺ datang dan duduk. Abu Bakar berdiri di sebelah kanan beliau; Abu Bakar mengikuti shalat Nabi ﷺ, sedangkan orang-orang mengikuti Abu Bakar. Ibnu 'Abbas berkata: “Dan Rasulullah ﷺ mulai membaca dari tempat Abu Bakar berhenti.” Beliau wafat dalam sakitnya itu, 'alaihis salam.

Laporkan masalah

Tidak ada sumber yang menerjemahkan ini ke bahasa Indonesia, jadi terjemahan ini ditulis oleh model komputer. Bisa keliru; berpeganglah pada teks Arabnya. Laporkan jika ada masalah.